Caritas Ordynariatu Polowego Wojska Polskiego
jest organizacją charytatywną działającą w środowisku wojskowym i na rzecz osób potrzebujących pomocy. Swoją działalność opiera na wartościach chrześcijańskich, idei miłosierdzia, solidarności i służby drugiemu człowiekowi.
Caritas Ordynariatu Polowego łączy doświadczenie duszpasterstwa wojskowego z praktyczną pomocą charytatywną. Wspiera osoby i rodziny znajdujące się w trudnej sytuacji życiowej, angażuje się w pomoc humanitarną oraz odpowiada na potrzeby pojawiające się zarówno w kraju, jak i w miejscach, w których służą polscy żołnierze.
Naszym celem jest dostrzeganie człowieka, który potrzebuje pomocy, i niesienie jej w sposób konkretny, odpowiedzialny i pełen szacunku.
Działalność Caritas Ordynariatu Polowego obejmuje przede wszystkim pomoc osobom potrzebującym oraz działania charytatywne i humanitarne.
W ramach swojej działalności Caritas:
Ważnym elementem działalności Caritas jest również reagowanie na sytuacje wymagające szybkiej i konkretnej pomocy. Historia organizacji pokazuje, że pomoc docierała zarówno do potrzebujących w Polsce, jak i do osób dotkniętych konfliktami i kryzysami poza granicami kraju. Wśród takich działań wymieniano m.in. pomoc dla mieszkańców Bośni, Kosowa, Libanu i Ukrainy.
Historia Caritas Ordynariatu Polowego jest związana z tradycją duszpasterstwa wojskowego w Polsce.
Współczesny Ordynariat Polowy Wojska Polskiego został ustanowiony 5 lutego 1919 roku, kiedy papież Benedykt XV powołał w Polsce Biskupstwo Polowe. Pierwszym biskupem polowym został bp Stanisław Gall. Zadaniem duszpasterstwa wojskowego była i pozostaje posługa duszpasterska wśród żołnierzy oraz ich rodzin, a także osób związanych ze służbą wojskową.
Po doświadczeniach II wojny światowej i okresie ograniczenia działalności duszpasterstwa wojskowego nastąpiło jego odrodzenie. 21 stycznia 1991 roku reaktywowano Ordynariat Polowy Wojska Polskiego, rozpoczynając nowy etap jego działalności.
Wraz z odrodzeniem Ordynariatu Polowego rozwijała się również działalność charytatywna. Jej formalnym początkiem było powołanie 12 marca 1996 roku Caritas Ordynariatu Polowego Wojska Polskiego przez biskupa polowego Sławoja Leszka Głódzia. Caritas została ustanowiona jako autonomiczny podmiot prawa kościelnego i cywilnego, działający na podstawie własnego statutu.
Od początku swojej działalności Caritas Wojskowa podejmowała konkretne działania pomocowe. Szczególne miejsce zajmowała pomoc humanitarna kierowana do osób dotkniętych konfliktami zbrojnymi i kryzysami. Organizowano transporty z żywnością, odzieżą, środkami czystości i lekami. Pomoc trafiała m.in. do mieszkańców Bośni, gdzie przebywali polscy żołnierze w ramach misji międzynarodowych.
Caritas Ordynariatu Polowego angażowała się również w pomoc osobom poszkodowanym w wyniku klęsk żywiołowych. Jednym z przykładów była pomoc mieszkańcom południowo-zachodniej Polski podczas powodzi w 1997 roku.
Przez kolejne lata działalność Caritas rozwijała się wraz ze zmieniającymi się potrzebami społecznymi. Organizacja podejmowała działania pomocowe zarówno w środowisku wojskowym, jak i wobec osób potrzebujących wsparcia niezależnie od ich związku z wojskiem.
Dziś Caritas Ordynariatu Polowego Wojska Polskiego kontynuuje swoją misję, łącząc tradycję z odpowiedzią na współczesne potrzeby. Ważnym obszarem jej działalności pozostaje pomoc osobom znajdującym się w trudnej sytuacji oraz podejmowanie inicjatyw odpowiadających na pojawiające się kryzysy i potrzeby społeczne. Caritas działa w duchu służby drugiemu człowiekowi, kierując się przekonaniem, że pomoc nie kończy się na przekazaniu materialnego wsparcia. Równie ważne są obecność, solidarność, szacunek i gotowość do towarzyszenia człowiekowi w trudnym momencie jego życia.
Od ponad 30 lat Caritas Ordynariatu Polowego Wojska Polskiego pozostaje znakiem solidarności i konkretnej pomocy – wszędzie tam, gdzie człowiek potrzebuje wsparcia.


